بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — الصفحة ٣٧

1 - واژه‌هايى كه در كشف الاسرار و ديگر ترجمه‌هاى قرآن كمتر به كار رفته‌اند :

كه از سراهاء خود بيرون آمدند يعنى از ديار مكه بانبرته و خويشتن به مردى فرا ديدار مردمان دادن ( انفال / 47 ، متن ص 28 )

: وَ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا ما أُتْرِفُوا فِيهِ ؛ و بيدادگران را بر پى فراخ جهانى و فراخ توانى . . .

و انبرته و شادى كردن تا بر پى آن استادند ( هود / 116 ، متن ص 182 )

اواذه : ( - اواده ) مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ ؛ از پدران ايشان و از جفتان ايشان و فرزندان ايشان ولد فرزند است و ذرّيت اواذه ( رعد / 23 ، متن ص 232 )

برت برت : مَنْضُودٍ ؛ اندرون او آتش آكنده برهم نشانده برت برت درهم نشانده ( هود / 82 ، متن ص 171 )

بىكواس : ذلِكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكافِرِينَ ؛ اين همه هست و انيز اللّه سست‌كننده است و بىكواس ساز كافران را ( انفال / 18 ، متن ص 16 )

پاسش : وَ أَمْطَرْنا عَلَيْها حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ ؛ و فرو بارانيديم بر ايشان سنگهاى سخت ، گفته‌اند كه معرّب است اصل او پارسى ، سجّيل سنگ و گل ، در ديدار گل و در پاسش سنگ ( هود / 82 ، متن ص 171 )

جخها : كه زكوه جخها و بد كردهاى مردمان است ( توبه / 104 ، متن ص 85 )

دريغ : ما أَنْتَ عَلَيْنا بِعَزِيزٍ ؛ و تو بر ما گرامى نه اى و نه عزيز يعنى دريغ . ( هود / 91 ، متن ص 175 )

دريغ‌تر : قالَ يا قَوْمِ أَ رَهْطِي أَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ ؛ اى قوم خاندان من بر شما گرامىترند و بنزديك شما دريغ‌تر از اللّه ( هود / 92 ، متن ص 175 )

ريهاذ : وَ يَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ ؛ واگذاريم ايشانرا ريهاذ در گزاف‌كارى ايشان ( اعراف / 186 ، متن ص 5 )

ژيدى : وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ نَعْماءَ بَعْدَ ضَرَّاءَ ؛ و ار بچشانيم او را نيك روزى و ژيدى و ناز و تن آسانى پس گزند ( هود / 10 ، متن ص 148 )

سپرندگاه : وَ لا يَطَؤُنَ مَوْطِئاً ؛ و نسپرند سپرندگاهى ( توبه / 120 ، متن ص 97 )

ستنك زيستن / ستنگ زيستن : فَاسْتَقِمْ ؛ مىپاى و يكسان مىباش و بر راستى و . . . و