بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — الصفحة ٣٣٢
5 . نمونه‌اى از واژه‌ها و برابرهاى قرآنى و تفسيرى فارسى
اولى الالباب : خداوندان مزغ 220
اهواءهم : خوش‌آمدهاء ايشان 238
لاوضعوا : شترفادوامى تاختنديد 64
الاوّلين : پيشينان 260 ، 278
بايّام : گذاشتهاء روزگار 243
بئس الورد : بد رسيدن جاى 174
بابا : در 260
بخس : كاستهء خست 189
فبدأ : پيشى كرد 208
بدّله : اين را جذ كن 111
البرّ : خشك 114
البرق : كرز 226
البشرى : شواشانان 166
بشّر : شواشانان ده 46 ، 57 ، 106 ، 134
بشّرنا : شواشانان داديم 165
البشير : شواشانان آورنده 214
بشير : شادىرسان 7
بصيرة : درواخى 218
بصيرة : ديده‌ورى 218
بصيرة : هويداى 218
بطرا : انبرته 32
بغيا : بافزونىجويى 135
بل : نه جذازان 151
بلاء : آزمايش 244
بيّنة : پيدااى 148
تبديل : جذ كردن 128
تبلوا : ببرچند 118
تتوفّيهم : مىميراند ايشانرا 280
تجئرون : مىزاريد 286
لتجرى : مىرواند 253
تحسّسوا : جست‌وجوى كنيد 211
تحلّ : فروز آيد 235
تخافون : مىترسيديد 22
تراءت : هام ديدار گشتند 32
فتربّصوا : چشم مىداريد 53
لترضوا : خشنود شيد 84
تزرعون : بربكاريد 199
لتزول : تا . . . جنبد آن را از جاى 256
تستهزؤن : مىدر سخن نابكار آورديد 72
فتشابه : بهم مانست 228
تشاقّون : ستيز كرديد 279
تشخص : در بالاى هسكد و شژه ماند 256
تشكرون : آزادى كنيد 22
تصدية : آواز دست آوردنى در دست زدن 25
تصديق : راست‌گوى گرفتن 220
تطمئنّ : مىآرامد 233
تعقلون : به درياويد 183
تفتؤا : بنخواهى سوييد 211