بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — الصفحة ٣٢١

4 . نمونه‌اى از واژه‌ها و برابرهاى فارسى قرآنى و تفسيرى

شدندگاه : المصير 75

شما را مىباززنم : انهيكم 171

شما را . . . مىفزودنديد : زادوكم 64

شما مىكوشيد بهرهء خود : فاستمتعتم 74

شنوانيديد : لاسمعهم 20

شواشانان : البشرى 128 ، 166

شواشانان آورنده : البشير 214

شواشانان داديم : بشّرنا 165

شواشانان ده : بشّر 46 ، 57 ، 106 ، 134

شواشانان دهيم : نبشّر 266

شوخ : عنيد 247

شوخان : المعتدين 131

شوخ شده‌اند و خوسته : مردوا 87

شهرهاء پركنده : القرى 219

شيد : اذهبوا 211

شيد : امضوا 267

صدقه دهان : المتصدّقين 212

ضايع نكنيم و انار : لا نضيع 202

طلخب : حمأ 263

طلخب خام : حمأ 263

عاجز نيارند : لا يعجزون 36

عادت كردن : المرود 87

عذر سازان : المعذّرون 81

عذر مدهيد : لا تعتذروا 83

عيب‌پوش : غفور 254

عيب كردن : لمز 78

فاشتابانيد : يعجّل 109

فراپذير : تقبّل 255

فراجيجيدند : اجتثّت 251

فراخ بخشيدگان بخوش منشى : المطّوّعين 78

فراخ توانى : اترفوا 180

فراخ جهانى : اترفوا 180

فراز رويان : الملأ 151

فراساخته . . . است : يفترى 220

فراساخته نهاده است : يفترى 220

فراگذرانيديم : جاوزنا ب . . . 135

فرانگذارند : ان نعف 73

فرمان‌بردارى : طوعا 227

فرو بارانيديم : امطرنا 169

فروخته دارد چراغ خود : ان يتمّ نوره 56

فرود آيد بر ايشان : ينزّل عليهم 72

فروز آوردند : احلّوا 252

فروز آيد : تحلّ 235

فرو گذاشتگان : مفرطون 289

فوژاى جست : حاش 200

فوژاى جوى : فاستعذ 10

فوژاى خواستن : معاذ 209

فوژاى مىخواهم : اعوذ 157

قصّه نهاد از خويشتن : افترى 153