بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — الصفحة ١٩٣
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 33 تا 35 ]
زن عزيز گفت پس اين غلام است كه مرا ملامت كرديد در كار او ] « 1 » وَ لَقَدْ راوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ و راست جنان كه شما كفتيذ من نفس او خوذ را بازخواستم فَاسْتَعْصَمَ يعنى فاستعصم باللّه از خذاى نكاه داشت خواست ، از من فاستعصم يعنى فاعتصم خوذ را از من نكاه داشت و از آنج من خواستم باز ايستاذ وَ لَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ ما آمُرُهُ قالت هذا الكلام تغاضب « 2 » به النسوة و ار آن نكند كه او را فرمايم ناجاره در زندان كنند او را و از خواران بىبى آبان آنكاه او خوارى بوذ بىآب
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 33 تا 35 ]
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيات 33 تا 35 ]
قالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ وَ إِلاَّ تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَ أَكُنْ مِنَ الْجاهِلِينَ ( 33 ) فَاسْتَجابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 34 ) ثُمَّ بَدا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما رَأَوُا الْآياتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتَّى حِينٍ ( 35 )
يوسف كفت خذاى خويش را خذاوندا من زندان و كردن در زندان دوستتر به من از آنج ايشان مىخوانند مرا با آن و الّا تصرف و ار بنه كردانى از من اين كوشيذن ايشان ببذى و جاره ساختن ايشان آن را اصب اليهنّ امل اليهنّ الصّبوة الميل الى فعل الشّباب شعر :
الى هند صبا قلبى * و هند مثلها يصبى *
التّصابى تلاهى الشّباب بايشان كرايم و بايشان تاوم و بايشان جسبم و بسوى ايشان كردم و آنكه كار نادانانرا كننده بم باسخ كرد او را خذاوند او و بازكردانيد ازو آن كوشش بذ ايشان كه اوست آن شنواى دانا ثُمَّ بَدا لَهُمْ وقع فى عزمهم و نجم فى رأيهم و بدا لهم يقال فلان ذوبدوان اذا كان متفنّن الآراء متردّدها * اكثر ما يقال ذلك فى الشّرّ و ربّما قيل [ 191 ] احيانا فى الخير
( 1 ) . پايان قسمت منقول از كشف الاسرار ميبدى ( 2 ) . المغاضبة المراغمة و قوله تعالى مُغاضِباً اى مغاضبا لقومه