بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — الصفحة ١٦

واژه‌هاى كهن

آن و جاى سبنجكانى آن .

24 . ستنگ زيستن : « فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ . . . » « 1 » : ستنگ مىزى چنان‌كه فرموذند ترا .

25 . ستيم : « . . . يُسْقى مِنْ ماءٍ صَدِيدٍ » « 2 » : مىآشمانند ايشانرا از آب ستيم .

26 . سوييذن : « قالُوا تَاللَّهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّى تَكُونَ حَرَضاً أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهالِكِينَ » « 3 » : فرزندان گفتند بالله كه هيج بنخواهى سوييذ از ياذكرد يوسف و تا كى از او خواهى گفت ، تا آن‌كه نيست شى يا . . . تباهى شى از تباه‌شدكان .

27 . شبيليدن : وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً . . . « 4 » : و نبوذ مكر ور كار نماز ايشان كه مىكردند بنزديك خدا مكر شبيليدن .

28 . شواشانان : « . . . فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ » « 5 » : ايشان را شواشانان ده بعذابى دردنماء .

29 . غنديدن : « يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ . . . » « 6 » : مىپرسند ترا از رستاخيز كى است بپاى كردن آن و پديد آوردن آن ، كوى دانش هنكام آن بنزديك خداوند من است و از نو غندد آن را بر هنكام آن .

30 . فراجيجيذن : « وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ . . . » « 7 » : و مثل سخن ناراست ناپاك جون درختى است ناخوش ناشيرين اجتث فراجيجيذند و دروذند از سرزمين آن را .

31 . بفرهبند : « وَ إِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ . . . » « 8 » : ار خواهند كه بفرهبند ترا به صلح .

32 . بفرهيفت : « . . . غَرَّ هؤُلاءِ دِينُهُمْ . . . » « 9 » : او را دين ايشان ، ايشانرا بفرهيفت .

33 . فريشتكان : « قالُوا أَ تَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ . . . » « 10 » : فريشتكان كفتند كه مىشكفت دارى از كار خذاى .

34 . فوژاى خواستن : « . . . قالَ مَعاذَ اللَّهِ . . . » « 11 » : گفت فوژاى خواستن بالله است .

( 1 ) . هود / 112 . ( 2 ) . ابراهيم / 16 . ( 3 ) . يوسف / 85 . ( 4 ) . انفال / 35 . ( 5 ) . آل عمران / 21 و . . . ( 6 ) . اعراف / 187 . ( 7 ) . ابراهيم / 26 . ( 8 ) . انفال / 62 . ( 9 ) . انفال / 49 . ( 10 ) . هود / 73 . ( 11 ) . يوسف / 23 ، 79 .