بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — الصفحة ١٠٤

[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 128 تا 129 ]

راه راست بيذ همجنان كه آنو كفت إِنْ تَحْرِصْ عَلى هُداهُمْ * بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ درين تقديم و تاخير است كه رافت مه از رحمت است معنى آنست كه بالمؤمنين رحيم رؤف بمؤمنان وخشاينده سخت مهربان * فَإِنْ تَوَلَّوْا ار بر كردند منافقان و دشمنان از طاعت و موافقت و ياري داذن فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ كوى حسبى اللّه شهيدا و نصيرا خذاى ام كواه و يار ، بس و بسنده لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نيست خذاى مكر او عليه توكّلت كار به او سبردم و بشت به او باز كردم وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ و اوست خذاوند عرش بزركوار * قرآءة ابن محيص ربّ العرش العظيم آن خذاوند بزركوار خذاوند عرش . العرش عند العرب سرير الملك *