اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — الصفحة ٦٣
سخنرانى يزيد بن مسعود در بصره ، و پاسخ قوم به او
نامهء امام حسين عليه السّلام به سران شيعهء بصره
نامهء امام حسين عليه السّلام به سران شيعهء بصره
امام حسين عليه السّلام نامه‌اى براى بزرگان شيعهء بصره نوشت و به وسيلهء غلامش به نام سليمان بن رزين كه به كنيهء ابو رزين خوانده مىشد « 1 » به سوى آنها فرستاد . امام عليه السّلام در آن نامه آنها را به يارى و اطاعت دعوت كرده بود ، دو نفر از آنان عبارت بودند از : يزيد بن مسعود نهشلى و منذر بن جارود عبدى .
سخنرانى يزيد بن مسعود در بصره ، و پاسخ قوم به او
سخنرانى يزيد بن مسعود در بصره ، و پاسخ قوم به او
يزيد به مسعود ، قبيله‌هاى تميم و حنظله و سعد را فراخواند ، وقتى اجتماع كردند ، گفت :
« اى بنى تميم ! موقعيّت و مقام مرا در ميان خودتان چگونه مىنگريد ؟ » آنها گفتند : « به‌به ! سوگند به خدا تو همانند ستون فقرات ، و رئيس افتخارات ما مىباشى ، در مركز شرافت فرود آمده‌اى ، و از ما پيشى گرفته‌اى . » يزيد بن مسعود گفت : « هدفم از جمع كردن شما اين بود كه مىخواهم با شما مشورت كنم ، و براى وصول به هدف از شما كمك بخواهم . »
( 1 ) . چنان كه ذكر خواهد شد ، سليمان نامهء امام ( ع ) را به بصره آورد و به سران بصره ارائه داد ، يكى از آن سران ، « منذر به جارود » بود ، منذر از ترس جان خود ، به گمان اينكه شايد جاسوس ابن زياد باشد ، او را ( در همان شبى كه ابن زياد ، صبح آن عازم كوفه شد ) نزد ابن زياد آورد ، ابن زياد نامهء امام حسين ( ع ) را خواند ، سپس همان دم به جلّادانش دستور داد گردن سليمان را زدند ، و سپس پيكر مطهّرش را به دار آويختند ، و او به اين ترتيب به شهادت رسيد . ( اقتباس از بحار ، ج 44 ، ص 239 و 340 ) ( مترجم ) .