اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — الصفحة ٥٠

حركت آگاهانهء امام حسين عليه السّلام

مفضّل بن عمر نقل كرده امام صادق عليه السّلام از پدرانش روايت نموده كه روزى حسين عليه السّلام به حضور برادرش امام حسن عليه السّلام آمد ( طبق روايات هنگام مسموم شدن امام حسن عليه السّلام بود ) هنگامى كه چشم حسين عليه السّلام به چهرهء برادر افتاد گريست ، امام حسن عليه السّلام پرسيد : چرا گريه مىكنى ؟

حسين عليه السّلام فرمود : «

ابكى لما يصنع بك

، گريه‌ام به خاطر آن مصائبى است كه بر تو وارد مىشود . » امام حسن عليه السّلام فرمود : آنچه بر من وارد شود زهرى است كه آن را به من مىخورانند ، و به وسيلهء آن كشته مىشوم .

و لكن لا يوم كيومك يا ابا عبد اللَّه ، يزدلف اليك ثلاثون الف رجل يدّعون انّهم من امّة جدّنا محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم

. . . ، ولى هيچ روزى به سختى روز ( شهادت ) تو اى ابا عبد اللَّه نيست ، كه سى هزار نفر تو را محاصره كنند ، در حالى كه ادّعا مىكنند از امّت جدّ ما محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم هستند ، خود را به اسلام نسبت مىدهند ، و همهء آنها خود را براى كشتن و ريختن خون تو ، و بىاحترامى به حريم تو ، و به اسارت گرفتن اهل بيت تو و غارت خيام تو آماده كرده‌اند ، در اين هنگام است كه خداوند لعنتش را شامل حال بنى اميّه كند ، و آسمان خون و خاكستر بر سر مردم بباراند ، و هر چيزى حتى حيوانات وحشى و ماهيان درياها براى مصيبت تو مىگريند .

2 - جماعتى از افرادى كه به آنها اشاره كردم به اسناد خود از عمر نسّابه رحمة اللَّه نقل كنند كه در قسمت پايانى كتاب خود « الشّافى في النّسب » به اسناد خود از جدّش محمّد بن عمر نقل كند كه از عمر بن على بن ابى طالب شنيدم كه به دائيهاى من ( فرزندان عقيل ) مىگفت :

« هنگامى كه برادرم حسين عليه السّلام در مدينه بيعت با يزيد را رد كرد ، من به محضرش رفتم ، او را تنها يافتم عرض كردم ، جانم به قربانت اى ابا