اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — الصفحة ٢٢٥
اشعار جانسوز ابن قتّه
و هم اكنون براى فقدان آنها لباس‌هاى اندوه پوشيده‌ام ، و بعد از آنها با لباس مصيبت‌هاى جانكاه مأنوس شده‌ام ، و از خويشتن‌دارى و تحمّل از فراقشان نااميد هستم ، و چنين گويم : « يا سلوة الايّام موعدك الحشر ، اى روزگار شادى ديدار تا قيامت . »
اشعار جانسوز ابن قتّه
اشعار جانسوز ابن قتّه
خدا رحمت كند « ابن قتّه » « 1 » را كه چقدر نيكو سروده آنجا كه با چشمى گريان اشاره به خانه‌هاى شهيدان كربلا در مدينه كرده و گويد :
مررت على ابيات آل محمّد * فلم ارها امثالها يوم حلّت
فلا يبعد اللَّه الدّيار و اهلها * و ان اصبحت منهم بزعمى تخلّت
الا انّ قتلى الطّفّ من آل هاشم * اذلّت رقاب المسلمين فذلّت
و كانوا غياثا ثمّ اضحوا رزية * لقد عظمت تلك الرّزايا و جلّت
أ لم تر انّ الشّمس اضحت مريضة * لفقد حسين و البلاد اقشعرّت
« بر خانه‌هاى آل محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم عبور كردم ، ديدم مانند آن روزى كه آنها در آن سكونت داشتند نيست .
خداوند اين خانه‌ها و صاحبانش را از رحمتش دور نسازد ، گر چه به گمان من اكنون اين خانه‌ها از صاحبانش خالى شده‌اند .
آگاه باشيد كه كشته شدن آل هاشم در كنار نهر فرات ( در كربلا در ظاهر ) موجب سرافكندگى و پريشانى شديد مسلمانان شد .
آنها پناهگاه مردم بودند ولى اكنون مايهء اندوه و مصيبت شده‌اند ، مصيبتى كه بسيار رنج‌آور و طاقت فرسا است .
( 1 ) . در بعضى از عبارات ، ابن قتيبه ، و ابن قبّه آمده ، ولى صحيح همان ابن قتّه است ( مترجم ) .