اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — الصفحة ١٥٨
بدن نازنين حسين عليه السّلام پايمال اسبها
سكينه عليها السّلام كنار بدن پدر
سكينه عليها السّلام كنار بدن پدر
حضرت سكينه عليها السلام دختر امام حسين عليه السّلام پيكر امام حسين عليه السّلام را در آغوش كشيد [ ولى نگذاشتند كه سكينه در بالين پدر بماند ، به دستور عمر سعد ] « فاجتمعت عدّة من الاعراب حتّى جرّوها عنه ، گروهى از اعراب اجتماع كردند و سكينه عليها السلام را از بالين پدر كشيده و جدا نمودند . »
بدن نازنين حسين عليه السّلام پايمال اسبها
بدن نازنين حسين عليه السّلام پايمال اسبها
عمر سعد در ميان لشكرش اعلام كرد : « من ينتدب للحسين فيؤطّئ الخيل ظهره و صدره ، كيست كه در بارهء حسين داوطلب شود و بر پيكرش بتازد و پشت و سينه‌اش را پايمال سم ستوران كند ؟ » ده نفر از دشمنان داوطلب براى اين كار شدند ، اينها عبارت بودند از : 1 - اسحاق بن حوبه كه پيراهن حسين عليه السّلام را ربود 2 - اخنس بن مرثد 3 - حكيم بن طفيل سبيعى 4 - عمر بن صبيح صيداوى 5 - رجاء بن منقذ عبدى 6 - سالم بن خيثمه جعفى 7 - صالح بن وهب جعفى 8 - واحظ بن غانم 9 - هانى بن ثبيت حضرمى 10 - اسيد بن مالك ( لعنهم اللَّه ) اينها سوار بر اسب ، با تاختن بر بدن حسين عليه السّلام ، آن چنان كردند كه استخوانهاى پشت و سينهء آن حضرت شكسته شد .
روايت‌كننده مىگويد : اين ده نفر نزد ابن زياد آمدند .
ابن زياد گفت : شما كيستيد ؟
اسيد بن مالك يكى از آنها گفت :
نحن رضضنا الصّدر بعد الظّهر * بكلّ يعبوب شديد الاسر
« ما كسانى هستيم كه استخوانهاى سينهء حسين را بعد از كوبيدن استخوانهاى پشتش ، پايمال سم اسبهاى چالاك كرديم و كوبيديم . »