اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — الصفحة ١٤٥
نهى امام حسين عليه السّلام از غارت خيام
اربط جأشا منه . . . ، سوگند به خدا هرگز مرد مغلوب و گرفتارى را نديدم كه فرزندان و خاندان و يارانش ، كشته شده باشند ، در عين حال دلاورتر از حسين عليه السّلام باشد ، او با شمشير بر دشمنان حمله شديد مىكرد ، و آنها از طرف راست و چپ مانند روبهانى كه از حملهء شير مىگريزند ، فرار مىكردند ، آن حضرت به آنها كه سى هزار نفر بودند حمله مىكرد آنها همچون ملخ‌هاى پراكنده در پيش رويش پراكنده مىشدند ، سپس امام حسين عليه السّلام به مركز خود بازمىگشت و مىفرمود : «
لا حول و لا قوّة الّا باللَّه .
»
نهى امام حسين عليه السّلام از غارت خيام
نهى امام حسين عليه السّلام از غارت خيام
امام حسين عليه السّلام همچنان با دشمن مىجنگيد تا اينكه دشمنان بين امام عليه السّلام و خيمه‌هايش را جدا نمودند ، به طورى كه به خيمه‌ها نزديك شدند ، امام حسين عليه السّلام صدا زد :
ويلكم يا شيعة آل ابى سفيان ان لم يكن لكم دين و كنتم لا تخافون المعاد فكونوا احرارا في دنياكم
. . . ، واى بر شما اى پيروان آل ابو سفيان ، اگر شما دين نداريد و از حساب روز قيامت نمىترسيد ، پس دست كم در دنياى خود آزاد مرد باشيد . اگر به گمان خود عرب هستيد به حسب و نسب خود بازگرديد .
شمر فرياد زد : « اى پسر فاطمه چه مىگويى ؟ » امام حسين عليه السّلام فرمود : « مىگويم من با شما مىجنگم و شما با من مىجنگيد ، زنها تقصيرى ندارند ، متجاوزان و نادانان و گمراهان خود را از رفتن به سوى خيمه‌ها جلوگيرى كنيد ، و تا زنده‌ام متعرّض حرم من نشويد . » شمر گفت : « اى پسر فاطمه ! اين پيشنهادت را مىپذيريم . »