اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — الصفحة ١٢٣

خطبهء آتشين امام حسين عليه السّلام در برابر صف دشمن

شكست خورديم در حقيقت شكست خورده نيستيم .

بيم و ترس زيبندهء ما نيست ، ولى حكومت ستمگران جز با مرگ ما مقرون نمىباشد .

در اين هنگام مرگ به گروهى اكتفا نكند ، بلكه چنگال خود را به سينهء گروه ديگرى فرو خواهد كرد ، و شتر مرگ بر در خانهء ديگران نيز خواهد نشست .

بزرگان قوم مرا ، مرگ به كام خود كشيد ، همچنان كه پيشينيان را فانى نمود .

اگر شاهان جاودانه بودند ، ما نيز جاويد مىمانديم ، و اگر شخصيتهاى كريم و بزرگوار باقى مىماندند ، ما نيز باقى مىمانديم .

به شماتت‌كنندگان و سرزنشگران ما بگو كه بيدار شويد ، آن چه به ملاقات ما آمد به سراغ شماتت‌كنندگان نيز خواهد آمد . »

ثمّ ايم اللَّه لا تلبثون بعدها الّا كريث ما يركب الفرس حتّى تدور بكم دور الرّحى ، و تقلقل بكم فلق المحور عهد عهده الىّ ابى عن جدّى صلى اللَّه عليه و آله و سلم . فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ ، ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ، ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَ لا تُنْظِرُونِ ، « ثمّ فَكِيدُونِي جَمِيعاً ثُمَّ لا تُنْظِرُونِ - إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَ رَبِّكُمْ ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ » « 1 » اللّهمّ احبس عنهم قطر السّماء ، و ابعث عليهم سنين كسنى يوسف ، و سلّط عليهم غلام ثقيف يسقيهم كأس مصبرة ، و لا يدع فيهم احدا الّا قتلة بقتلة ، و ضربة بضربة ، فانّهم كذّبونا

( 1 ) . اين قسمت از دو آيهء 55 و 56 سورهء هود ، اقتباس شده ، كه حضرت هود ( ع ) به قوم گنهكار خود گفت .