المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — الصفحة ٥٤٢
11 [ سوره‌ى لقمان ] [ آيه‌ى 21 ]
ابن بابويه گويد : احمد بن زياد بن جعفر همدانى رضى اللّه عنه برايمان حديث آورد و گفت : علىّ بن ابراهيم بن هاشم از پدرش از ابو احمد محمّد بن زياد ازدى روايت كرد كه گفت : از آقايم حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام درباره‌ى فرموده‌ى خداى - عزّ و جلّ - : ( و نعمت‌هاى ظاهرى و باطنى خويش را بر شما تمام كرد ) پرسيدم . آن حضرت عليه السّلام فرمود :
« نعمت ظاهر ، امام ظاهر است و نعمت باطن ، امام غايب . » به آن جناب عرضه داشتم : آيا در امامان كسى هست كه غايب شود ؟ فرمود :
« آرى ، از ديدگان مردم شخص او غايب مىشود ؛ ولى از دل‌هاى مؤمنان ، ياد او غايب نمىگردد و او دوازدهمين تن از ما ( امامان ) است . خداوند هر دشوارى را براى او آسان مىنمايد و هر سختى را برايش رام مىسازد و گنج‌هاى زمين را برايش آشكار مىگرداند و هر دورى را براى او نزديك مىنمايد و هر سركش ستيزگر را به او نابود مىكند و به دست او ، هر شيطان طاغى را هلاك مىسازد .
او پسر بهترين كنيزان است ؛ آن‌كه ولادتش بر مردم پوشيده مىماند و نام بردنش براى آن‌ها روا نباشد تا اين‌كه خداوند او را آشكار سازد . پس زمين را پر از قسط و عدل سازد ؛ هم‌چنان‌كه از ستم و ظلم آكنده باشد . »
[ 12 ] ابن شهر آشوب : عن محمّد بن مسلم ، عن الكاظم عليه السّلام ، أنّه قال :
« الظّاهرة الإمام الظّاهر ، و الباطنة الإمام الغائب . » « 1 »
ابن شهر آشوب : از محمّد بن مسلم ، از حضرت امام كاظم عليه السّلام روايت است كه آن حضرت فرمود :
« نعمت ظاهرى امام ظاهر است و نعمت باطنى امام غايب . »
( 1 ) . مناقب آل ابى طالب 4 : 180 .