المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — الصفحة ٤٦٤
100 [ سوره‌ى صف ] [ آيه‌ى 9 ]
ايشان تمام گردد ؛ با توجّه به اين‌كه ما برايت بيان كرديم و وى را نشان داديم و به نسب و نام و كنيه معرّفى كرديم و گفتيم كه او هم‌نام جدّش رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و هم‌كنيه‌ى اوست تا مبادا مردم بگويند : نه اسمى ( از او ) شناخته‌ايم و نه كنيه‌اى و نه نسبى .
به خدا قسم ، چنان به روشنى ، او و نام كنيه‌اش زبان‌زد آنان خواهد شد كه وى را براى يك‌ديگر نام برند . تمام اين‌ها بدان خاطر است كه حجّت بر آنان تمام و گريبان‌گيرشان شود و خداوند او را ظاهر خواهد ساخت ؛ هم‌چنان‌كه جدّش رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم وعده فرموده ، در قول خداى - عزّ و جلّ - : ( اوست خداوندى كه رسول خويش را به هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همه‌ى دين ( - اديان ) غلبه دهد ؛ هرچند كه مشركان اكراه دارند ) فرمود : اين همان ( معنى ) قول خداوند است : ( و با آنان نبرد كنيد تا اين‌كه هيچ فتنه و فسادى بر جاى نماند و تمام دين از آن خدا شود ) .
پس - به خدا قسم - اى مفضّل ، آيين‌ها و اديان و آرا و اختلاف‌ها ، همه از بين خواهد رفت و همه‌ى دين از آن خدا خواهد شد ؛ چنان‌كه خداى - تعالى - فرموده است :
( همانا دين نزد خداوند ، اسلام است ) ( و هر آن‌كه غير از اسلام دينى برگيرد ، به هيچ‌وجه ، از وى پذيرفته نيست و در آخرت از زيان‌كاران خواهد بود ) . »
روايات بسيارى در اين‌باره هست كه اين دو آيه : هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى تا آخر و وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُ لِلَّهِ درباره‌ى حضرت قائم عليه السّلام است . پاره‌اى از اين روايات در مورد هردو آيه گذشت ؛ اوّلى در سوره‌ى برائت و دومى در سوره‌ى انفال . « 1 »
( 1 ) . آيه‌ى اوّل در شماره‌ى 22 و آيه‌ى دوم در شماره‌ى 21 همين كتاب آمده‌اند .