المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — الصفحة ٣٣٥

60 [ سوره‌ى شعراء ] [ آيه‌ى 4 ]

ابن موسى ، عن فضيل بن محمّد مولى محمّد بن راشد الحلبيّ « 1 » ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام [ أنّه ] قال :

« أما إنّ النّداء [ من السّماء ] باسم القائم عليه السّلام في كتاب اللّه لبيّن . » فقلت : [ ف ] أين هو ، أصلحك اللّه ؟ فقال :

« في طسم * تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ قوله : إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ - قال : - إذا أصبحوا سمعوا الصّوت « 2 » و كأنّما على رؤوسهم الطّير . » « 3 »

محمّد بن ابراهيم نعمانى گويد : احمد بن محمّد بن سعيد خبرمان داد و گفت :

حديث‌مان داد علىّ بن الحسن از پدرش ، از احمد بن عمر حلبى ، از حسين بن موسى ، از فضيل بن محمّد هم‌پيمان محمّد بن راشد حلبى ، از حضرت ابى عبد اللّه امام صادق عليه السّلام كه فرمود :

« امّا ندا [ از آسمان ] به نام حضرت قائم عليه السّلام همانا در كتاب خداوند آشكار است . » عرضه داشتم : پس اين در كجا ( ى قرآن ) است ؛ اصلحك اللّه ؟ « 4 » فرمودند : « در

( 1 ) . [ در مأخذ : البجليّ . ] ( 2 ) . [ در مأخذ : سمعوا الصّوت أصبحوا . ] ( 3 ) . كتاب الغيبة : 263 [ باب 14 ، ح 23 ] . ( 4 ) . جمله‌ى أصلحك اللّه - كه ظاهر آن دعا درباره‌ى امام است و مىتوان آن را چنين ترجمه كرد : خداوند شما را اصلاح كند ! - در نگاه اوّل سنگين است و تصوّر مىشود كه بعضى از راويان از روى كمى معرفت اين جمله را در مورد امامان عليهم السّلام به كار مىبرده‌اند ؛ ولى از حديثى كه در كتاب علل الشّرايع شيخ صدوق [ 1 : 205 - 206 ( باب 156 ، ح 3 ) ] آمده ، مىتوان نتيجه گرفت كه اين جمله كنايه از اقرار به امامت است ؛ گويى راوى عرضه مىدارد : اى كسى كه خداوند تو را امام قرار داده است [ يا : خداوند شما را پيشوايى دهاد ( و حق را به شما بازگرداناد ) ] ؛ چون در حديث مزبور در تأويل آيه‌ى . . . وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي . . . امام صادق عليه السّلام فرموده : « اگر امام حسين مىگفت : و أصلح لي ذرّيّتي - ذرّيّه‌ام را اصلاح فرما ، تمام فرزندان او تا قيامت امام مىشدند ؛ و ليكن امامت را به نه تن از ذرّيّه‌اش اختصاص داد . » ( رك . العبقريّ الحسان 2 [ بخش دوم - بساط پنجم : 41 - ] 42 - مترجم )