المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — الصفحة ٢٥١
39 [ سوره‌ى نحل ] [ آيه‌ى 39 ]
قال : « أكتب إليك بعلامة كذا و كذا » و قرأ آية من القرآن .
قال : [ ف ] قلت لفضيل : ما تلك الآية ؟ قال : ما حدّثت بها أحدا غير بريد العجليّ . قال زرارة : أنا أحدّثك بها ، هي : وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ ، بَلى وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا قال : فسكت الفضيل و لم يقل : لا و لا : نعم . « 1 »
ابو جعفر محمّد بن جرير گويد : ابو الحسن علىّ بن ( عبد اللّه ) هبة اللّه خبرم كرد ، گفت : ابو جعفر محمّد بن علىّ بن حسين بن موسى بن بابويه قمى حديث‌مان داد ، وى گفت :
پدرم از سعد بن عبد اللّه حديث‌مان داد ، گفت : يعقوب بن يزيد برايمان حديث آورد ، گفت : محمّد بن ابى عمير ، از عمر بن اذينه ، از فضيل بن يسار حديث‌مان داد كه گفت :
به حضرت ابو عبد اللّه صادق عليه السّلام عرضه داشتم : اگر سفيانى خروج كرد ، به من چه دستور مىفرماييد ؟ فرمود :
« هرگاه چنين شد ، برايت خواهم نوشت . »
عرض كردم : نشانه‌ى نامه را برايم بفرماييد .
فرمود : « فلان علامت و فلان نشانه را برايت خواهم نوشت » و آيه‌اى از قرآن خواند .
راوى گويد : پس از آن به فضيل گفتم : آن آيه چيست ؟ گفت : آن را جز به بريد عجلى به هيچ‌كس نگفته‌ام ؛ ولى زراره به من گفت : من برايت مىگويم آن آيه كدام است . آيه‌ى : ( و آنان با مبالغه و تأكيد ، به خداوند سوگند ياد كنند كه خداوند هرگز كسى را كه بميرد زنده نخواهد كرد . بلى ، البتّه وعده‌ى الاهى حقّ است ) گويد : ( وقتى براى فضيل آيه را خواندم ) فضيل ساكت ماند و آرى و نه نگفت .
[ 118 ] العيّاشيّ ، بإسناده : عن الفضيل ، قال : قلت لأبي عبد اللّه عليه السّلام : آية « 2 » كتابك ؟ قال :
( 1 ) . [ دلائل الإمامة : 465 ( ح 449 ) . ] ( 2 ) . در مأخذ : أعلمني آية .