المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — الصفحة ٢٠٧
27 [ سوره‌ى يونس ] [ آيه‌ى 25 ]
لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ .
و قوله عزّ و جلّ : فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ ، حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ ، فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ « 1 » - قال أبو عبد اللّه عليه السّلام : - بالسّيف .
و قوله عزّ و جلّ : فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها يَرْكُضُونَ . لا تَرْكُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ ، لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ « 2 » يعني القائم عليه السّلام يسأل بني فلان عن كنوز بني أميّة . » « 3 »
ابو جعفر محمّد بن جرير طبرى گويد : ابو الحسين محمّد بن هارون بن موسى از پدرش برايم خبر گفت كه : ابو على حسن بن على نهاوندى حديث‌مان داد ، وى گفت :
محمّد بن احمد كاشانى حديث‌مان داد ، گفت : علىّ بن سيف حديث‌مان داد ، گفت : پدرم از مفضّل بن عمر ، از حضرت ابو عبد اللّه امام صادق عليه السّلام برايم حديث گفت كه فرمود :
« درباره‌ى خاندان فلان ، سه آيه نازل شده است :
- فرموده‌ى خداى - عزّ و جلّ - : ( تا آن‌گاه كه زمين از خرّمى و سبزى به خود زيور بندد و آرايش كند و مردمش خود را بر آن توانا پندارند ، ناگهان فرمان ما ، به شب يا روز ، در رسد ) يعنى حضرت قائم ، با شمشير ( پس آن همه زيور زمين را درو كند و چنان خشك گردد كه انگار ديروز در آن هيچ نبوده است ) .
- و فرموده‌ى خداى - عزّ و جلّ - : ( درهاى همه‌چيز را بر آن‌ها گشوديم تا آن‌گاه كه به آن‌چه عطا شدند شادمان و مغرور گشتند ، به ناگاه آن‌ها را ( به كيفر اعمالشان ) گرفتار كرديم و در آن هنگام خوار و نوميد شدند . پس ريشه‌ى قومى كه ستم كردند كنده شد و ستايش خداى را كه پروردگار عالميان است ) - امام صادق عليه السّلام فرمود : - به وسيله‌ى شمشير ( ريشه‌كن مىشوند ) .
( 1 ) . أنعام ( 6 ) : 45 - 46 . ( 2 ) . أنبياء ( 21 ) : 13 - 14 . ( 3 ) . دلائل الإمامة : [ 468 - 469 ( ح 456 ) ] .