المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — الصفحة ١٨٣
22 [ سوره‌ى توبه ] [ آيه‌ى 33 ]
حضرت ابو عبد اللّه امام صادق عليه السّلام درباره‌ى فرموده‌ى خداى - عزّ و جلّ - :
( اوست خدايى كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همه‌ى دين ( و تمامى كيش‌ها ) آشكار سازد ؛ هرچند مشركان اين امر را اكراه دارند ) فرمود :
« به خدا سوگند ، تأويل آن هنوز نازل نشده است و تأويل آن نازل نخواهد شد تا اين‌كه قائم عليه السّلام به‌پا خيزد . چون قائم عليه السّلام خروج كند ، هيچ كافر به خداى عظيم و هيچ مشرك به امامت باقى نماند مگر اين‌كه خروج او را نخواهد تا جايى كه اگر كافر يا مشركى در دل سنگى ( مخفى ) باشد ، آن سنگ ( به زبان آمده ) خواهد گفت : اى مؤمن ، در دل من كافرى هست . مرا بشكن و او را به قتل رسان . »
[ 56 ] العيّاشيّ ، بإسناده : عن سماعة ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام : هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ قال :
« إذا خرج القائم عليه السّلام لم يبق مشرك باللّه العظيم و لا كافر إلّا كره خروجه . » « 1 »
عيّاشى به سند خود از سماعه از حضرت ابو عبد اللّه امام صادق عليه السّلام آورده است كه ( درباره‌ى اين آيه ) : ( اوست خدايى كه رسولش را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همه‌ى دين ( و تمامى كيش‌ها ) آشكار سازد ؛ هرچند كه مشركان اين امر را اكراه دارند ) فرمود :
« هرگاه حضرت قائم عليه السّلام به‌پا خيزد ، هيچ شريك پندارى براى خداوند با عظمت و هيچ كافرى باقى نماند مگر اين‌كه خروج او را نخواهد . »
[ 57 ] محمّد بن العبّاس ، قال : حدّثنا أحمد بن هوذة ، عن إسحاق بن إبراهيم ، عن عبد اللّه بن حمّاد ، عن أبي بصير ، قال : سألت أبا عبد اللّه عليه السّلام عن قول اللّه عزّ و جلّ في كتابه : هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ .
فقال : « و اللّه ما نزل تأويلها بعد . »
( 1 ) . تفسير العيّاشي 2 : 87 [ برائت ، ح 52 ] .