المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — الصفحة ١٣٨
10 [ سوره‌ى نساء ] [ آيه‌ى 160 ]
فقلت : حدّثني به محمّد بن عليّ بن الحسين بن عليّ بن أبي طالب عليهم السّلام .
فقال : جئت بها و اللّه من عين صافية . « 1 »
علىّ بن ابراهيم گويد : حديث گفت مرا پدرم از قاسم بن محمّد از سليمان بن داوود منقرى از ابو حمزه از شهر بن حوشب كه گفت : حجّاج به من گفت : اى شهر ، آيه‌اى در كتاب خدا هست كه در آن ( معنى ) درمانده‌ام . گفتم : اى امير ، كدام آيه است ؟
گفت : ( اين ) فرموده‌ى خداوند : ( و هيچ‌كس از اهل كتاب نيست جز آن‌كه به‌طور حتم پيش از مرگ ، به وى ايمان خواهد آورد ) . به خدا سوگند ، من دستور مىدهم يهودى و نصرانى را گردن مىزنند . سپس چشم بر او مىدوزم ؛ امّا نمىبينم لب‌هايش را حركت دهد تا اين‌كه بىحركت مىگردد ( و از دنيا مىرود ) !
گفتم : خداوند حال امير را اصلاح فرمايد ! چنان‌كه تأويل كرده‌اى نيست .
گفت : چگونه است ؟
گفتم : « همانا عيسى عليه السّلام پيش از روز قيامت به دنيا فرود مىآيد . پس اهل هيچ آيين ، يهودى يا غير آن ، باقى نماند مگر آن‌كه پيش از مردنش « 2 » به او ايمان آورد و پشت سر حضرت مهدى عليه السّلام نماز مىگزارد . »
گفت : زنهار ! اين را از كجا مىگويى و از كجا آورده‌اى ؟
من گفتم : اين را محمّد بن علىّ بن الحسين بن علىّ بن ابى طالب عليهم السّلام برايم حديث فرمود .
گفت : به خدا سوگند ، آن را از چشمه‌ى زلالى آورده‌اى .
( 1 ) . تفسير قمى 1 : 158 . ( 2 ) . يعنى پيش از رحلت حضرت عيسى عليه السّلام يا مرگ هركدام از اهل كتاب . آنان هنگام مردنشان آن حضرت را مىبينند و به او ايمان مىآورند ؛ ولى در آن حال ، ايمان آن‌ها هيچ سودى ندارد و چون در آخر الزّمان حضرت صاحب الامر عجّل اللّه فرجه ظهور كند و عيسى از آسمان فرود آيد و پشت سر آن حضرت نماز بخواند ، كسانى از اهل كتاب كه زنده باشند به او ايمان آورند ؛ هم‌چنان‌كه مردگانشان ايمان آوردند ( مترجم ) .