المحجة فيما نزل في القائم الحجة ع (سيماى حضرت مهدى ع در قرآن) (فارسى) — الصفحة ١١٠
2 [ سورهى بقره ] [ آيهى 149 ]
و از حلوان : ماهان بن كثير و ابراهيم بن محمّد .
و از بصره : عبد الرّحمان بن اعطف بن سعد و احمد بن مليح و حمّاد بن جابر .
و اصحاب كهف : مكسلمينا و يارانش .
و آن دو تاجر كه از انطاكيه بيرون روند : موسى بن عون و سليمان بن حر و غلام رومى ايشان .
و پناهندگان به روم ، يازده مرد : صهيب بن عبّاس و جعفر بن حلال و ضرار بن سعيد و حميد قدّوس نازى و منادى و مالك بن خليد و بكير بن حر و حبيب بن حنّان و جابر بن سفيان .
و دو تن كه در سرانديب رحل اقامت افكنند : جعفر بن زكريّا و دانيال بن داوود .
و از مندرا ، چهار مرد : حور بن طرحان و سعيد بن على و شاه بن بزرگ و حرّ بن جميل .
و آنكه در سلاهط از روى مركبش ناپديد شود نامش منذر بن زيد است .
و از سيراف « 1 » - يا گفتهاند : شيراز ؛ ترديد از مسعده است - حسين بن علوان .
و آن دو تن كه به سردانيه گريزند : سرىّ بن اغلب و زيادة اللّه بن رزق اللّه ( عقبه ) .
و آنكه در صقلّيه رحل اقامت افكند : ابو داوود شعشاع .
و آن پوينده براى يافتن حق از يخشب : عبد اللّه بن صاعد بن عقبه .
و آنكه از بلخ از عشيرهاش مىگريزد : اوس بن محمّد .
و آنكه به وسيلهى كتاب خدا بر ناصبى احتجاج مىكند از سرخس : نجم بن عقبة ابن داوود .
و از فرغانه : از دجاه بن وابص .
و از برّيه : صخر بن عبد الصّمد قبايلى و يزيد بن فاجر .
كه اينها 313 تناند ؛ به شمار اهل بدر . »
( 1 ) . سيراف : شهرى بر كرانهى درياست كه اردشير آنجا را قصبهى خود ساخته بود . از سيراف تا بصره هفت روز راه بوده است [ در حال حاضر ، آن را بندر طاهرى مىخوانند ] .