باستانشناسى و جغرافياى تاريخى قصص قرآن (فارسى) — الصفحة ١٨
آفرينش حوا
و در وجه تسميه آدم گفته‌اند كه اين كلمه عبرى به معناى زمين و خاك است ، كه معناى ساخته‌شده از خاك را تداعى مىكند .
راغب اصفهانى در مفردات خود چهار وجه براى اين نام ذكر مىكند :
1 . چون جسم آدم از خاك روى زمين ( اديم ) گرفته شده است .
2 . چون پوست او گندمگون ( آدم ) بوده است .
3 . چون او از درآميخته شدن عناصر گوناگون و نيروهاى مختلف آفريده شده است ( ادمة : الفت و اختلاط ) .
4 . چون او از دميده شدن روح الهى معطر شده است ( ادام : آنچه طعام را خوش‌بو مىسازد ) . « 1 »
آفرينش حوا
آفرينش حوا
وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها . « 2 » و خداوند همسر آدم را از جنس وى بيافريد .
در اين كه چگونه خداوند آدم و حوا را از خاك آفريد ، احتمالات و فرضيه‌هاى گوناگونى ارائه شده است . اما خداوند در ذكر حكيمش مىفرمايد :
ما أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لا خَلْقَ أَنْفُسِهِمْ . « 3 » ما آنان را شاهد آفرينش آسمانها و زمين و خلقت خودشان قرار نداديم .
داستان آدم و حوا به جز قرآن ، و تورات و انجيل و اوستا ، در افسانه‌هاى يونانى ، سومرى و بابلى نيز آمده است .
( 1 ) . راغب اصفهانى ، مفردات ، ج 1 ، ص 38 و 39 . ( 2 ) . نساء : 1 . ( 3 ) كهف : 51 .