باستانشناسى و جغرافياى تاريخى قصص قرآن (فارسى) — الصفحة ٢٧٦
درسى از قربانى ابراهيم ( ع )
تكبيرات
تكبيرات
در روايت است كه چون حضرت ابراهيم ( ع ) قوچ را به فداى اسماعيل ذبح كرد ، جبرئيل تكبير گفت :
- اللّه اكبر ، اللّه اكبر : . . .
و اسماعيل فرياد برآورد :
- لا إله الّا اللّه و اللّه اكبر ! . . .
و حضرت ابراهيم نيز با صداى بلند گفت :
- اللّه اكبر و للّه الحمد .
و اين همان تكبيرهايى است كه همه‌ساله مسلمانان در روز عيد قربان با هم مىخوانند . « 1 »
درسى از قربانى ابراهيم ( ع )
درسى از قربانى ابراهيم ( ع )
همان‌طوركه مىدانيم ، بشر در طول تاريخ در اثر دور شدن از اسلام و فرمان خدا و روى آوردن به شيطان و طاغوتها اسير خدايان گوناگون شده و اين خدايان همواره بنى آدم را به بند اسارت و بردگى كشيده است و چه بسيار انسانها كه در راه بتها ، خورشيد و ماه و ستارگان و هوا و هوسها و بناى كاخهاى ستمگران قربانى مىشدند .
وَ كَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلادِهِمْ شُرَكاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَ لِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما فَعَلُوهُ .
و اين چنين طاغوتيان براى بسيارى از مشركان قتل و قربانى فرزندانشان را نيك جلوه داده بودند و در نتيجه فرزندان و آيينشان را به نابودى و انحراف كشاندند و اگر خدا مىخواست مرتكب آن نمىشدند بنابراين آنان را با افترا و دروغشان بر خدا به خودشان واگذار . « 2 »
( 1 ) . برسوى ، تفسير روح البيان ، ج 7 ، ص 477 ؛ تفسير ابو الفتوح رازى ، ج 9 ، ص 326 . ( 2 ) . انعام : 137 .