باستانشناسى و جغرافياى تاريخى قصص قرآن (فارسى) — الصفحة ١٩٧

كاوش باستان شناسان در غار اردن

ذاتَ الشِّمالِ وَ هُمْ فِي فَجْوَةٍ مِنْهُ ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ . « 1 » و آفتاب را مىبينى كه به هنگام طلوع بر طرف راست آنها متمايل مىگردد و به هنگام غروب به طرف چپ و آنها در محل وسيعى قرار داشتند . اين از آيات خداست .

اين آيه نشان‌دهندهء بهداشتىترين مسكن و محيط براى زيستن همراه با تندرستى و عمر طولانى است :

1 . دور از هواى آلودهء مراكز شهرهاى بزرگ .

2 . در سرزمينى مرتفع .

3 . قرار گرفتن دهانهء آن رو به شمال .

4 . نور آفتاب مستقيما به درون آن نمىتابد بلكه طبق آيهء فوق « اگر به خورشيد نگاه كنى مىبينى كه به هنگام طلوع ، در طرف راست غار قرار مىگيرد و به هنگام غروب در طرف چپ » .

5 . نور غير مستقيم به قدر كافى .

6 . واقع شدن دهانهء غار به سوى شمال سبب مىشود كه بادهاى ملايم و لطيفى كه معمولا از سمت شمال مىوزد به آسانى به درون غار وارد شود و در همهء زواياى آن روح تازه‌اى بدمد .

7 . آنها در يك محل وسيع قرار داشتند ( و هم في فجوة منه ) .

( 1 ) كهف : 17 .