باستانشناسى و جغرافياى تاريخى قصص قرآن (فارسى) — الصفحة ١٠٣
جغرافياى تاريخى سوريه
سوريه
سوريه
جغرافياى تاريخى سوريه
جغرافياى تاريخى سوريه
سوريه يا شام از جمله كشورهاى آسياى غربى كه در كنار شرقى بحر الروم واقع شده از جنوب به لبنان و از شرق به عراق و از شمال به تركيه محدود مىشود .
سوريه از سرزمينهاى باستانى آسياست كه هزاران سال قبل از ميلاد گروههاى مختلفى از مهاجران سامى به اين سرزمين مهاجرت و تا ظهور اسلام دولتهاى مصر ، يهود ، فنيقيه آشور ، كلده ، ايران ، يونان و روم بر آن مسلط شدهاند . در قرن هفتم ميلادى اين كشور به تصرف اسلام در آمد . در آن زمان سوريه و شامات مشتمل بر دمشق ، حمص ، اردن و فلسطين بود و تا قرن هشتم ميلادى بنى اميه حكومت مىكردند و پايتخت آنان دمشق بود . پس از انتقال پايتخت از دمشق به بغداد در زمان عباسيان ، سوريه اهميت خود را از دست داد ، اما زبان عربى و مذهب اسلام همچنان در مردم باقى ماند . در نواحى دمشق قريهايست به نام بصرى « 1 » كه امروزه به آن اسكىشام يعنى دمشق قديم گفته مىشود و آثار باستانى آن حاكى از مجد و عظمت زمان قديم است و به احتمال قوى در روزگار مكّابيان آباد بوده و در كتاب مقدس نيز از آن ياد شده است . « 2 »
( 1 ) . Bostra . ( 2 ) . دائرة المعارف الاسلامية ، ج 13 ، ص 672 و 673 .