بررسى مذاهب و فرق (فارسى) — الصفحة ٢٣
2 - ممنوعيت نقل و كتابت حديث
به نام غدير خم در حضور حجاج به‌طور رسمى على عليه السلام را به‌عنوان رهبر و سرپرست بعد از خود معرفى كرد ، امّا متأسفانه بيشتر مسلمانان از همان روز وفات آن حضرت ، به اين سفارش اكيد ايشان توجه نكردند و در اولين لحظه بعد از رحلتش به دو گروه تقسيم شدند : گروهى پايبند به سفارش پيامبر در مورد رهبرى و مرجعيت اهل بيت عليهم السلام و گروهى كه براى انتخاب خليفه در سقيفه اجتماع كردند .
در نتيجه ، زمينهء مساعد براى پيدايش فرقه‌هاى بيشتر در آينده به‌خوبى فراهم آمد و قرآن كه نوع مطالبش كلى است مورد استناد پيروان مذاهب مختلف قرار گرفت و هر گروهى به آياتى كه ظواهرش مرام او را تأييد مىكرد استدلال مىنمود درحالى كه اگر به عترت پيامبر بازمىگشتند آنان را از معانى واقعى آيات آگاه مىكردند و بدين ترتيب زمينهء تشتت و پراكندگى با رهبرى و هدايت عترت از بين مىرفت .
2 - ممنوعيت نقل و كتابت حديث
2 - ممنوعيت نقل و كتابت حديث
بديهى است كه ثبت و ضبط علوم و انتقال آن به آيندگان به‌وسيلهء نوشتن انجام مىگيرد .
در اين ميان ، نوشتن سخنان اولياى الهى و از همه برتر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى آگاهى آيندگان از مسائل وحى ، از اهميت خاصى برخوردار است و تأثير مهمى در سرنوشت جهان بشريت دارد . خداوند متعال خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
و ذكر ( قرآن ) را بر تو فرود آورديم تا براى مردم بيان كنى آنچه را كه بر آنان نازل شده . شايد تفكر كنند . « 1 »
بنابراين نسل‌هاى آينده ، آن‌گاه قرآن را درست مىفهمند و هدايت مىيابند كه بيان پيامبر پيرامون آيات قرآن به آنها برسد و نوشتن ، بهترين راه اين رسيدن است و خود پيامبر صلى الله عليه و آله دستور مىداده كه سخنانش را يادداشت كنند .
روايت شده كه مردى از انصار به سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله گوش فرا مىداد و از آنها شگفت زده مىشد امّا نمىتوانست حفظ كند و از يادش مىرفت . از پيامبر چاره‌جويى
( 1 ) - نحل ( 16 ) ، آيهء 44 .