الشموس المضيئة في الغيبة والظهور والرجعة (ظهور نور) (فارسى) — الصفحة ٩٩
روايات
مؤمنان راستين دورهء غيبت ، به امامشان ايمان آورده ، دل و دين و جان به او سپرده و خود را براى جهاد در زمان حضور و قيامش آماده نموده‌اند ، مثل اين باشد كه محضر آن بزرگوار را درك كرده و در كنار او جنگيده‌اند و بنابراين از پاداش كسىكه او را درك كرده و در كنارش جنگيده است برخوردارند . اين مطلب در مجموعهء روايات اين فصل به وضوح به چشم مىخورد . « 1 »
6 - 2 : حكم تقيّه و حدود آن ، در دورهء غيبت
6 - 2 : حكم تقيّه و حدود آن ، در دورهء غيبت
روايات
روايات
1 . امام رضا عليه السّلام فرمود : « هركس قبل از خروج قائم ما - تقيه را - ترك كند از ما نيست . » « 2 »
2 . امام صادق عليه السّلام فرمود : « وقتى قائم ما قيام كند ، تقيه از ميان برداشته شده و
( 1 ) . مؤلف محترم براى علت ثوابها و مقام معتقدان به غيبت و ولايت ، كه در روايات آمده است ، وجوهى ذكر فرموده‌اند ، لكن خود ثوابها و مقامات را - على رغم آنكه از سيرهء ايشان در گفتارهاى پيشين انتظار مىرفت - از روايات استخراج نكرده و توضيحى نفرموده‌اند . اين آثار و ثوابها عبارت بودند از : الف . رفاقت با پيامبر و مودت با ايشان ، و كريمترين و عزيزترين افراد بودن در نزد ايشان . ب . با پيامبر و همدرجه پيامبر بودن در قيامت . ج . اجر هزار شهيد از شهداى بدر و احد داشتن . د . قرب الى اللّه . ه . بمنزلهء مجاهد جنگاور بودن در ركاب پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم . و . شريك‌بودن در مجاهدات امير المؤمنين عليه السّلام و اصحابش . ز . در رديف افراد آماده در اردوگاه و حتى زير پرچم امام عليه السّلام بودن . وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ مىتوانيم ادعا كنيم كه مفهوم ظاهرى بعضى از اين ثوابها را تا حدودى درك مىكنيم امّا بعضى ديگر مثل رفاقت با پيامبر ، معيت پيامبر ، همدرجه پيامبر بودن و قرب الى اللّه ، از مقاماتى هستند كه در محدودهء اين ادعا نمىگنجند و بهتر است خوانندگان ، از خود مؤلف محترم ، و ديگرانى كه اهل اين معانى هستند جويا شوند . در مورد « معيت پيامبر » آن‌طور كه از بعضى افاضات شفاهى مؤلف محترم فهميده مىشود ، شايد يكى از معانى آن ، نوعى توجه شديد ، هميشه ، همه‌جا ، در هرحال و هر كار به وجود مقدس پيامبر و عشق به آن حضرت باشد . مترجم ( 2 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 477 ، روايت 172 .