آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٩٣

قافيهء ( ن )

هر آن كه فعل على عليه السلام كرد و قول او بگرفت * محب اوست نه شيرين زبان و دل چركين

به شعرِ حكمت و الفاظ پند ، غَرّه مشو * دل سياه چه پُرحكمت و چه پُر سِرگين

مگو كه اهل بِدَع هم خُداش حكمت داد * خدا نداده به سرقت ربوده اين بىدين

ز بهر فتنه نبُوْد ار خدا به عجل نداد * زبان نطق كه تا سامرى كند تفتين

همين بس است جواد آن كه اهل انصاف است * وگر نه آن چه بگويى نمىكند تمكين

* * *

دل مهجور به مويى بُوَد از درد نهان * مَكُنيدَش دگر آزار به شمشير زبان

شيشهء حوصلهء عاشقِ مهجور بسى * نازُكَستى به تأَنّى بِنَهيدَش به مكان

نونهال خط عمرش به يكى ريشه به پا است * با حذر رهگذران ! تا كه نيفتد به تكان

ساخت كار دل ديوانه وى سنگ فراق * سنگ ديگر مزنيدش به سر ، اى بىخردان !

گل گلزار حياتش ز غم آب وصال * خشك گرديده چرا رنج دهيدش به خَسان