آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٩

قافيهء ( الف )

بگو چقدر بپاشم بر وى آتش دل * زآب ديده مگر ديده‌ام بود دريا

چنان به دِل شده اين نار ، مشتَعَل كه اگر * به هفت بحر زنندش نمىكنند اطفا

بگير شعله آه مرا به دريا زن * اگر كه خشك نشد گو غلط مكن بىجا

به عشق روى تو دل برگرفتم از همه چيز * كه تا به غير تو نبود در او اميد و رجا

نه دل به خانه و فرزند و خانمان دارم * نه عشق باغ و چمنزار و گردش صحرا

هر آن كه آتش عشقش بسوخت بنيادش * دلش كجاست كه تا ديگرى كند مأوى

چگونه دل زتو گيرم به غير بفروشم * هنوز كز تو نديدم به هيچ گونه جفا

به جز تو مهر كسى در دل آشيانه نكرد * مران جواد زدربارت اى ولى خدا

* * *

اين هجر آخر مىدهد برباد سامان مرا * و اين درد آخر مىكَنَد از پايه بنيان مرا

ترسم كه پيش از وصل او مرگم رسد در ناگهان * دانم يقين كاين آرزو گيرد زتن جان مرا