آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٨١

قافيهء ( م )

من آن چه در پى تحصيل علم كوشيدم * هنوز نيك و بد خويش را ندانستم

هر آن چه خواندم و ديدم هر آن چه بنوشتم * هنوز در چَهِ جهلَم چنان كه بودستم

هزار شكر كه بر جهل خود شدم آگه * كه تا ، ز ، خود همه بند غرور بگسستم

ولى جواد بكن فخر ز آن كه در ره علم * خطا نرفتم و بر راسخون پيوستم

* * *

تا كى به صبر كوشم و تا كى فغان كنم * دگر دلى نمانده كه افغان بدان كنم

تا كى بريزم اشك و بنالم ز درد هجر * يك ديده بيش نيست كه اشكش روان كنم

دل يك دل است و ديده يكى جان يكى بگو * ديگر چه مانده است كه تا من چنان كنم

گر خوش‌دلى كه بگذرم از جان مرا چه باك * اما چه اختيار مرا ترك جان كنم

رفتى و هيچ مىنگرى درد دوست را * روزى بگو عيادتى از دوستان كنم

بگذاشتى به خلق غريبم بگو كه چون * با دوستان گذار و چه با دشمنان كنم