آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٦١

قافيهء ( د )

* * *

دوست از دوست دمى شِكْوِهء بىجا نكند * به جز از ميل دل دوست تمنّا نكند

چه شكايت كه تغافل نكند دوست ز دوست * خاصه آن دوست كه چيزى ز وى اخفا نكند

گِلِه از دوست ز جهل است و ز نادانى حال * كه چه لطفى است كه درد تو مداوا نكند

او كه حاشا نه بخيل است و نه عاجز نه كه دور * حكمتى هست كه بر داد تو پروا نكند

دوست از دوست چه خواهد به جز از لطف و نظر * به جز از لطف و نظر ، هيچ تقاضا نكند

دوست آنست گر از دوست به حكمت روزى * كم شود لطف و كرم سرّ وى افشا نكند

دوست آنست كه با دوست چو سودا بنمود * بار ديگر به كسى ميل به سودا نكند

خسروا ديدن رويت مكن از دوست دريغ * گو كه او رسم وفا را به تو برپا نكند

گله اى دوست ندارم ز تو هر عيب مرا است * دوست بايد ببر دوست كه حاشا نكند

با همه عيب و خطايى كه مرا هست و جفا * جاى شكر است گَرَم يكسره رسوا نكند