آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٥٦

قافيهء ( د )

دل به محبوب ببازد به چنانى كه غمش * همه نزديك به پيش نظرش دور كند

مىدهد عشق چنان جلوهء محبوب كه تا * دوست را ظاهر و غيرش همه مستور كُند

آه اگر دور شود عاشق بيچاره ز دوست * اخگر هجر دلش خانهء زنبور كند

عيب‌جو ! عيب به آه دل عشّاق مگير * تو چه دانى كه چه آتش به دلْ اين شور كُند

آن چه عاشق بشناسد بشناسى تو اگر * آتش عشق دلت نيز چه تنّور كُند

بنگر آه شَرربار مرا از غم دوست * بر دل و جان اثر كورهء مسجور كند

تا بكى اى مَه من پرده ز رخ وا نكنى * ناله تا كى زغمت سينهء محرور كند

خسروا ديدن رويت مكن از دوست دريغ * مران آن كس كه دل خود به تو مسرور كند

اى خدا از پس اين هجر چه خواهد شد اگر * به جوادش نظرى آن شه منصور كند

* * *

هر آن كه وصل تو بشناخت دل ز جان گيرد * كسى كه دل به تو بازد دل از جهان گيرد