آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٥٥

قافيهء ( د )

چه عجب گر همه شب تا به سحر بيدار است * هر كه بشناخت تو را خواب ز چشمش برميد

در فراق تو اگر كور شود ديده رواست * يا كه خون گر عوض اشك ز مژگان بچكيد

دل ما هيچ نگيرد زخود افغان و خروش * مگر آن گاه كه آواز خوشى از تو شنيد

اين سياهى كه به دل ريخت ز هجرت نرود * مگر از آب وصال تو شود باز سفيد

اين شب تار كه هجران تو بر ما بكشيد * نرود هيچ مگر گاه كه صبح تو دميد

عنقريب است ببينم كه رُخَت كرده طلوع * چه خوش آن روز وصال و چه خوش آن صبح اميد

همتى دار جواد آن‌كه به مطلب برسى * خنك آن كس كه تعب ديد به مطلب نرسيد

* * *

عشق را بين كه چه با عاشق مهجور كند * ديده روشَنَش از ديدن خود كور كند

عشق چندان بِرُبايَد دل عاشق تو دگر * مىنبيند به جز از دوست كه منظور كند

آن چنان جذبهء محبوب كند مجذوبش * كه در عسر به رويش همه ميسور كند