آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٥٤

قافيهء ( د )

از لطف تو شد جنت فردوس گلستان * و از قهر تو دوزخ بنمود آتش تهديد

از لمعهء نور تو نجوم است منور * نور تو بود منعكس اندر مه خورشيد

قدر تو هر آن كس كه شناسد نفروشد * حبّ تو به صد تاج كى و دولت جمشيد

ما بندهء دربار توييم در همه امرى * فرمان تو بر گردن ما ربقهء تقليد

اى شاه ، جواد از همه ياران به تو گويد * ما را نبود جز به در لطف تو اميد

* * *

آن كه مهر مه رويت ز دل و جان بخريد * منت از پرتو خورشيد نبايد بكشيد

لذّت قرب تَولّاى تو هر كس بچشد * غلط است آن كه اگر لذت دنيا طلبيد

هر كه اكسير ولاى تو بياورد به دست * نيست انصاف اگر از پى اكسير دويد

ره وصل تو هر آن كس كه بجويد چه عجب * بر روى خار دو صد مرحله گر خود بكشيد

معنى وصل تو آن كس كه به تحقيق شناخت * چه عجب كاز الَم هجر تو قلبش بطپيد