آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٤٩

قافيهء ( د )

از جفا بر دل افسرده چه سوديست شما را * واگذاريد هر آن كس به كسى كار ندارد

آتش عشق بسوزد دل عاشق ديگرش پس * حاجت سوختن صاعقه و نار ندارد

دل وى مردهء هجران بود و محو ، رخ دوست * مرده را چوب و لگد هيچ دلى بار ندارد

دوستان دعوت گلزار كنندم پى تفريح * دل افسرده هوس بر گُل و گلزار ندارد

آن كه ديوانهء عشق است نخواهد گل و گلشن * گل و گلشن بود آن را كه دلِ زار ندارد

گُل بىخار يكى ديدم ويرا بگزيدم * هر چه جز اوست از آن كس گل بىخار ندارد

نغمهء بلبل و قمرى بود ارزانى آن كس * كه از الحان خوش شه دل بيدار ندارد

خوش بود خنده و شادى به شما عيب مگيريد * به جواد آن كه به دل جز غم بسيار ندارد

* * *

عشق ويران كند آن دل كه در او جا گيرد * آتش افشان كند آن سينه كه مَأوى گيرد

همچه زنبور نشيند به روى لخت جگر * سازدش خانهء زنبور اگر پا گيرد