آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٤٤

قافيهء ( د )

به شوق توست كه اين روح جاى كرده به تن * به اين خيال كه شايد دمى رسد به مراد

به شوق توست كه گاهى روم به طوس و گهى * به كربلا و گهى كوفه و گهى بغداد

به معنى آن كه تو را خانه خانه مىجويم * شود كه گم شده‌ام در يكى كنم انشاد

ز مغويان طريقت تو را نمىجويم * كسى كه رشد ندارد چه سان كند ارشاد

دَرِ تو كى به رخ ملتجى بود مسدود * كه احتياج شود بر تملق افراد

شهى كه كوس عدالت زند خطا بود ار * درش گشاده ندانى به بنده و آزاد

مگر حجاب شقاوت تو را شود حاجب * به روز خويش بر افكن حجاب اى استاد

كسى كه داعى خلق است خويش چون جوئيش * ز غير خويش مگر خوانديش جواب نداد

برو جواد تو با عشق خود بسوز و بساز * كه عاقبت بود آخر لِكُلِّ قَوْمٍ هاد

* * *

اى دوست دل زِ آتش هجرت كباب شد * نارش به قلب صاعقه‌هاى عقاب شد