آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٤٣

قافيهء ( د )

سزد كه طالب وصل تو ترك جان گويد * چه جان به آن كه دمى با تو هم‌سخن باشد

به هر عمل غرضم جز رجاء وصل تو نيست * خوشان عمل كه وصال تواش ثمن باشد

قرار جان و تنم بر اميد رؤيت توست * وگر نه غم نگذارد كه جان به تن باشد

به حبل مهر تو بند دلم بود مقرون * خدا كند كه الى الْحَشر مقتَرَن باشد

هر آن كه غير تو گيرد ولىّ ، به نزد جواد * اگر چه زهد كند عابد و ثن باشد

* * *

دلم ز شوق تو هر لحظه مىكند فرياد * ز سوز آه وى آتش به خرمنم افتاد

چه شوق بود كه از آن بسوخت بنيادم * تمام هستى عمرم بباد صر صر داد

چه شوق بود كه مىسوخت از شرارهء وى * شميمش ار بفتادى به سينهء فرهاد

اگر كه ذره‌اى از آن نصيب مجنون شد * قسم به حق كه نكردى ديگر ز ليلِى ياد

خيال وصل تو از دل نمىرود بيرون * از آن كه گشته به مهر تو پايه‌اش بنياد