آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٣٩

قافيهء ( د )

خوشيد كجا اين همه بوده است غروبش * يك شب ز غمش بيش جهان تار نباشد

مولاى ! برون آى كه تا خلق بدانند * كاين قافله بىقافله‌سالار نباشد

اى شاه من اى ماه من اى شمس ولايت * برتاب كه خوش بىتو چمنزار نباشد

اى سيد من خيز و پى عدل بكش تيغ * تا اين همه در خلق ستمكار نباشد

خلقى به تو خو كرده تو خو كرده به صحرا * زيبندهء شه جاى به كُهسار نباشد

ما خيل پراكنده تو رائيم و تو سردار * بيرون شدن از خيل ز سردار نباشد

باز آ ، كه جوادت نكشد هجر تو هر چند * با لطف تو غيب تو نمودار نباشد

* * *

يكدم اگر كه پرتو لطفش به ما شود * دانم يقين كه خاك تنم ، كيميا شود

كبريت احمر است نگاهش عجب مدار * كز يك نظر ، طلا همه ارض و سما شود

آن كس كه كيميا طلبد جز ولاى او * هرگز ز غم برون نرود تا فنا شود