آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٣٦

قافيهء ( د )

شاه در پرده و لطفش همه از پرده برون * نور وى فاش‌تر از نور درخت طور است

غيبت از او نبود غيبت ما هست از او * او نه مستور بود ، ديدهء ما بىنور است

همچو آن كور كه از ديدن خور محروم است * او زخور غائب و گويد كه خور از ما دور است

اى جواد آن كه نه رو بيند و نى پرتو رو * كور دل هست و ز ، ناديدن خود معذور است

خور چو فرو مىرود دوباره بر آيد * ماه چه پنهان شود دوباره در آيد

غم مخور اى دردمند هجر كه روزى * مىرسدت وصل و شام هجر سر آيد

گو كه ملامت كنند عامى و جاهل * حوصله‌تنگى مكن كه تا ظفر آيد

گفتهء دونان دل تو را نكند سرد * كلّ نشود آدمى كه عر خر آيد

گوش مده از پى عقيدت خود رو * ز آنكه ز هر ذىوجود يك اثر آيد

هر چه ببندى به ملحدى در حجت * باز ببينى كه از در ديگر آيد