آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٣٤

قافيهء ( ت )

همهء فكر و خيالم شده محو رخ تو * با تو باشد دلم ار چشم و زبان با دگر است

دل چنان محو تو گرديده كه در پيش دو چشم * هر زمان عكس تو آرد عجب از اين هنر است

عجبى نيست كه بيند رخ بىپردهء دوست * عجب از ديده كه چون از دل خود بىخبر است

دل عاشق چه در او نيست به جز نقشهء دوست * هر كجا مىنگرد منظر او جلوه‌گر است

نظرى اى شه محبوب نما تا كه ز خلق * كس نگويد كه جواد آه تو هم بىاثر است

* * *

اى خوشا صحبت با دوست خوشا محفل دوست * اى خوشا گوشهء چشمى كه جهان بسته به اوست

اى خوشا بزم اگر دوست در او بزم آراست * ور نه اسباب نشاطت همه بىمغز چه پوست

عالم ار وصل دهد با تو كه بىدوست چه سود * آن خوش ار وصل تو با دوست بود گر چه بموست

همهء هستى اگر بِدْهى و وصلش بخرى * به سزا كرده كه جز او همه بهر تو عدوست

تو نگو دوست چرا غايب از اين محفل ماست * كو نه غايب بود اين گفته ز بيگانه نكوست