آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٨

قافيهء ( ت )

بريزم اشك كه شايد بشويد اشگ روان * هر آن چه از غم هجران به روى دل كرد است

جواد چون كه نبستى به غير قائم دل * دل از عنايت لطفش هميشه خورسند است

* * *

غلام و بندهء آنم كه قطب ارض و سماست * به يمن مقدم و تدبيرش اين جهان برپاست

امام حجت موجود مهدى موعود * كه از طفيل وجودش حيوة ما برخاست

ز غيب او چه اگر دل به نيمه جان آمد * ولى شميم ولايش به دوست جان افزاست

چو دل به او بِسِپردم ديگر نگيرم پس * كه ارتداد و تلوّن ز پيروان هواست

كجا روم ز كه گيرم كه اوست منبع فيض * هم اوست مرشد و هم رهنما و باب هدى است

حديث پير و طريقت مگو ، شريعت جو * كه هر چه خير بود در شريعت او پيداست

به چند شعرِ محبت ، فريب پير مخور * كه شرط صيد گرفتن به دانه بذل و سخاست

طريقتى نبود جز طريق آل رسول * نه ذكر و ورد و فعالى كه ناپسند خداست