آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ١٥٤

معارضه با اين غزلش « الا اى طوطى گوياى اسرار » كه به نام شاه منصور گفته و ما به نام ولى عصر عليه السلام سروده‌ايم

سخن سر باز گفتى بى معمّا * براى خاص و عام از يار و اغيار

به روى جمله زن از نو گلابى * كه سازى خفتگان از خواب بيدار

چه ره بود اين كه زد در پرده ابليس * كز او منصور گشتى بر سر دار

چه ره بود اين كه زد دُرناى مستى * كه ميرقصند هر صوفى و مِىْخوار

از آن افيون كه شيطان در مِىْ افكند * شياطين را نه سر ماند و نه دستار

چه افيون بود كز وى بايزيدان * برون گشتند از اسلام يك بار

سكندر را به زور و زر نشد آب * سرابش اين جماعت ساخت افكار

بيا و ، رمز اين شالوده بشنو * به لفظِ اندك و معنىّ بسيار

همه اين شيوه‌ها از حبّ دنيا است * بگير اين نكته را از من نگهدار

دليلش آن كه از شاه و وزيران * كنندى مدح عشق‌آسا به اشعار

بُتِ چينى عدوى دين و دلهاست * كند مدح و بود خواهان پادار

براى پرده‌پوشى و تستّر * همى گويد به لحن اهل اسرار