آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ١٤٧

معارضه با اين غزلش « آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند » كه در بارهء شاه و پير زمان خود سروده و ما در شأن ائمهء هدى عليهم السلام و ولى عصر عليه السلام سروده‌ايم

آنان كه هم طبيب و هم از درد آگهند * بگذار تا كه درد من ايشان دوا كنند

دردم نهفته بِهْ ز طبيبان مدّعى * هستند اگر طبيب بگو خود دوا كنند

ما را بس است آل نبى رهبر و ولى * آن را كه نيست رهبريش پيرها كنند

مهدى ولى عصر بُوَد گر چه غايب است * در كوْن هر چه هست به امرش روا كنند

چون در حجاب رفته ز هر گوشه مدّعى * بَر خواستى و اين همه چون و چرا كنند

بگذر ز مدّعى مده از دست دامنش * كم گو كه عاقبت نظرى هم به ما كنند

چون حسن عاقبت نه به رِندى ، به بندگى است * آن بِهْ كه كار خود به اطاعت به پا كنند

بىمعرفت مباش كه گر بندگى نبود * بَهْر چه بعث اين همه از انبيا كنند

گر بندگى نخواست خدا پس چرا نهاد * شرع و كتاب تا همه ترك هوا كنند

چون حسن عاقبت به يَدِ اوست پس چرا * نگذاشت تا كه خود به عنايت رها كنند

بىمعرفت مباش كه در هر طريق و دين * ارباب وى معامله با همنوا كنند

آن كس كه بندگى نكند نيست آشنا * با آشنا معامله ، آشنا كنند