آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ١٣٣

معارضه با اين غزل « بيا كه قصر امل سخت سست بنياد است » كه به نام پيرش سروده و ما به نام ولى عصر عليه السلام سروده‌ايم

مگر تعلق خاطر به مهدى موعود * كه خاطر از همه غمها به مهر او شاد است

نصيحتى كُنَمَت ياد گير و در عمل آر * كه اين حديث ز مير شريعتم ياد است

مجو درستى عهد از زمانِ كج بنياد * كه اين عجوزه عروس هزار داماد است

چه گويمت كه به نص صحيح و وحى و كتاب * رسول عالم غيبم چه مژده‌ها داد است

كه اى بلند نظر شاهباز سدره نشين * نشيمن تو نه اين كنج محنت آباد است

ترا ز كنگرهء عدن مىزنند صفير * ندانمت كه در اين دامگه چه افتاده است

غم جهان مخور و پند من مَبَر از ياد * كه اين لطيفه نغزم ز هاديان ياد است

رضا به دادهْ بده و ز عمل مكن تقصير * ك بر من و تو درِ اختيار بگشاد است

نشان عهد وفا گر چه نيست در همه چيز * ولى بكوش مگو ، دار ، دارِ فرياد است

حسد چه مىبرى از نظم سست بر حافظ * قبول خاطر ابلَه كه نِى خدا داد است

جواد از پى صحت برو نه لطف سخن * كه حافظ از پى لاف و گزاف معتاد است

تو بر طريقهء مهدى بكوش و شادى كن * كه حافظ از ره پير مغان دلش شاد است