آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ١٣

قافيهء ( الف )

بس بود بر دل مهجور همان درد فراق * منمائيد فزون بهر خدا علّت ما

بر جراحات دل اى قوم مپاشيد نمك * شفقت ار نيست سزا نيست روا زحمت ما

دارد اميد جواد از ولى امر كه گر * بيند از خلق جفا او نكند غفلت ما

* * *

روزى كه خريدار شُدَستيم بلا را * آن روز به خود شرط نموديم وفا را

عهديست كه از ما بگرفتند و نوشتند * بردند به ديوان قضا عهد بلى را

امروز نبينيم مگر آن چه خريديم * چونست در اين مرحله جز سلم و رضا را

خورسند از اين بيع و شرائيم و نداريم * يكذره به دل شِكوهء ديوان قضا را

ما را چه شكايت بود اى دوست كه كردى * در خوان كرم پهن تو هر گونه عطا را

آن قدر گشودى درِ نعمت كه نمودى * عاجز ز تشكر همه دارا و گدا را

اين منّت عُظمى كه تو بر ما بنهادى * كَز طينت احمد بسرشتى گِل ما را