آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ١١

قافيهء ( الف )

كسى كه با تو كُند طرح آشنائى را * چرا زكف نرهاند منى و مائى را

دلى كه انس گرفتى به فيض الطافت * چرا نيفكند از خويش هر هوائى را

هر آن كه معنى وصلت به راستى بشناخت * چرا ز دل نَكَنَد جز تو هر رجائى را

كسى كه با تو صفا شد چرا روا نبود * كه بَركَنَد همه درهاى ناصفائى را

جدائى تو زما جز به جرم عصيان نيست * خداى بَركَنَد از ريشه اين جدائى را

بگو به مدعيان هر كه وصل او جويد * زروى صدق كند ترك خودنمائى را

كجا ز عدل بود دعوِىِ محبت او * اگر نه دور كنى رسم بىوفائى را

گَرَت كه آرزوى وصل اوست بندگى آر * ز بندگى بطلب فخر كدخدايى را

نه بندگى به زبان است ورنه روز غدير * به مرتضى همه دادند پيشوائى را

به بندگى نرسى اى جواد تا نكنى * بيك لحاظ نظر شاهى و گدائى را

* * *