آهى سوزان براى منتظران امام زمان (ع) (فارسى) — الصفحة ١٠٠

قافيهء ( ه )

سير بىراهه مىكند شب و روز * غافل از آن كه سير مستانه

شب تار هر كسى رود يك سو * روز پيداست ره ز كورانه

گو كه قومى مرا جفا گويند * چون نجويند حرف حقّانه

نيستم باك اگر كه بگذارم * در ره دين قدم به مردانه

طمع مدحم از كسى نبود * ز آنكه اين خدمتى است فرضانه

هر كه شد بندهء اوامر شاه * نيست او را طمع به مُزدانه

تو بيا چون جواد شو آزاد * از طمع حق بگوى حُرّانه

دانمت دلپسند شعرم نيست * چون نه مِىْ دارد و نه ميخانه

من نگويم از اين رواغب نفس * ز آن كه منظور نيست نفسانه

* * *

دوريست آن كه صفحهء عيشم شدى سياه * اسباب بزم وجه نشاطم شدى تباه