مناسك حج ( فارسي ) — الصفحة ٨٠

فصل سوم : 19 - در آنچه بر محرم حرام مىشود

محرم باشد .

مسأله 2 - احتياط آن است كه شهادت ندهد بر عقد اگر چه شاهد عقد شده باشد ، در

حال محرم نبودن ، اگر چه جائز بودن آن خالى از قوت نيست .

مسأله 3 - أقوى آن است كه خواستگارى كردن در حال احرام جائز است . واحتياط

در ترك است .

مسأله 4 - رجوع كردن به زنى كه طلاق رجعي داده است مانع ندارد .

مسأله 5 - اگر زنى را در حال احرام براي خود عقد كند با علم به مسأله ، آن زن بر أو

حرام دائمي مىشود .

مسأله 6 - اگر زنى را با جهل به مسأله براي خود عقد كند عقدي كه كرده است باطل

است ، لكن حرام دائمي نمىشود ، ولى احتياط آن است كه آن زن را نگيرد خصوصا

اگر با أو نزديكى كرده باشد .

مسأله 7 - ظاهرا فرقى بين زن عقدي وصيغه‌اى نيست در احكامى كه ذكر شد .

مسأله 8 - احتياط آن است كه زن اگر احرام بسته باشد ومرد محرم نباشد وعقد كند

أو را ، با أو نزديكى نكند وطلاق دهد أو را ، ودر صورت علم به مسأله أو را طلاق

دهد ، وبا أو هيچ وقت ازدواج نكند .

مسأله 9 - اگر كسى عقد كند زنى را براي محرمى ومحرم دخول كند پس اگر هر سه

عالم به حكم باشند بر هر يك آنها يك شتر كفاره است ، واگر دخول نكند كفاره

نيست ، ودر اين حكم فرق نيست بين آن كه زن وعاقد محل باشند يا محرم ، واگر

بعضي از آنها حكم را مىدانند وبعضي نمىدانند بر آن كه مىداند كفاره است .

چهارم - استمناء يعنى طلب بيرون آمدن منى كردن بدست يا غير آن هر چند

به خيال باشد يا به بازى كردن با زن خود يا كس ديگر به هر نحو باشد ، پس اگر منى خارج

شود كفاره آن يك شتر است ، واحتياط واجب آن است كه در جائى كه جماع موجب

بطلان است استمناء نيز موجب بطلان باشد به نحوى كه در جماع گفته شد .

پنجم - استعمال عطريات است از قبيل مشك وزعفران وكافور وعود وعنبر ،

بلكه مطلق عطر هر قسم كه باشد .