مناسك حج ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٨

50 - دوم - از واجبات منى ذبح است

ودر اينجا چند مسأله است :

مسأله 1 - اگر غير از خصى يافت نشود بعيد نيست كفايت ذبح خصى ، گرچه احتياط

در جمع بين آن وسالم در ماه ذي الحجة همان سال ، واگر نشد سال ديگر ، يا

جمع بين ناقص وروزه .

مسأله 2 - گاوميش در ذبح واجب ، كافى است لكن گفته‌اند كراهت دارد .

مسأله 3 - اگر حيوان ، شاخ خارجش شكسته يا بريده باشد اشكال ندارد ، وشاخ

خارج ، شاخ سخت سياهى است كه به منزله غلاف است از براي شاخ داخل كه آن شاخ

سفيد است .

مسأله 4 - شكاف داشتن گوش وسوراخ بودن آن مانع ندارد ، واحتياط آن است كه

چنين نباشد .

مسأله 5 - بايد ذبح را بعد از رمى جمره عقبه بكند به احتياط واجب .

مسأله 6 - يك گوسفند ، كمتر چيزى است كه كافى است براي ذبح ، لكن هر چه بيشتر

ذبح كند أفضل است ودر روايت است كه رسول خدا صلى الله عليه وآله صد شتر همراه آوردند ،

سى وچهار تاى آنها را براي حضرت أمير المؤمنين ( ع ) نحر كردند وشصت وشش

تاى آنها را براي خودشان .

مسأله 7 - اگر هدى يافت نشود قيمت آن را پيش شخصي أميني بگذارد كه در بقيه

ذي الحجة بگيرد ودر منى ذبح كند ، واگر در اين سال ممكن نشود سال بعد اين كار

را بكند .

مسأله 8 - اگر هدى ناقص يافت شود ( از غير جهت خصى بودن كه گذشت ) احتياط

واجب آن است كه آن را ذبح كند ويك هدى تام هم در بقيه ذي الحجة ، واگر نشد در

سال آينده ذبح كند ، واحتياط بهتر آن است كه جمع كند بين هدى ناقص وهدى تام

به طورى كه گفته شد وروزه به نحوى كه ذكر شد .

مسأله 9 - احتياط واجب آنست كه ذبح هدى را از روز عيد تأخير نيندازد .

مسأله 10 - اگر بواسطة عذرى مثل فراموشى يا غير آن ذبح را در روز عيد نكرد

احتياط واجب آن است كه در أيام " تشريق " ذبح كند ، واگر نشد در بقيه ماه