مناسك حج ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٥

48 - أول - رمى جمرهء عقبه

مسأله 7 - جائز است سواره وپياده سنگ بيندازد .

مسأله 8 - بايد سنگ را با دست بيندازد ، اگر با پا يا دهان بيندازد كافى نيست ولى

بعيد نيست با " فلاخن " كافى باشد .

مسأله 9 - اگر بعد از آن كه سنگ را انداخت واز محل منصرف شد شك كند در عدد

سنگها ، اگر شك در نقيصه كند احتياط آن است كه برگردد ونقيصه را تمام كند ،

ودر شك در زيادة اعتناء نكند .

مسأله 10 - اگر بعد از ذبح يا سر تراشيدن شك كند در انداختن سنگ يا در عدد آن

اعتناء نكند .

مسأله 11 - اگر بعد از فارغ شدن شك كند در اين كه درست انداخته يا نه ، بنابر

صحت بگذارد ، بلى اگر در رسيدن سنگ آخرى به محل شك كند بايد اعاده كند ، ولى

اگر رسيدن را دانست واحتمال داد كه با پا انداخته باشد يا سنگ مستعمل انداخته

باشد اعتناء نكند .

مسأله 12 - ظن به رسيدن سنگ وعدد آن اعتبار ندارد .

مسأله 13 - در انداختن سنگها شرط نيست طهارت از حدث يا خبث ودر خود

سنگها نيز طهارت شرط نيست .

مسأله 14 - از بچه ها ومريضها وكساني كه نمىتواند بواسطة عذرى - مثل اغماء -

خودشان رمى كنند ، كسى ديگر نيابت كند .

مسأله 15 - مستحب است بلكه موافق احتياط است كه اگر بشود مريض را حمل

كنند وببرند نزد جمره ودر حضور أو سنگ بيندازند .

مسأله 16 - اگر مريض خوب شد وبيهوش به هوش آمد بعد از آن كه نايب سنگها را

انداخت لازم نيست خودش اعاده كند ، واگر در بين سنگ انداختن خوب شد يا

به هوش آمد بايد خودش از سر ، سنگ بيندازد ، وكفايت كردن به مقدارى كه نايب عمل

كرده مشكل است .

مسأله 17 - كساني كه عذر دارند از اين كه روز رمى كنند مىتوانند شب عمل كنند ، هر

وقت شب كه باشد .