مناسك حج ( فارسي ) — الصفحة ١٩٧

فصل سوم : 44 - در وقوف به مشعر الحرام

فصل سوم

در وقوف به مشعر الحرام

ودر آن چند مسأله است :

مسأله 1 - بعد از آن كه از وقوف به عرفات در مغرب شب دهم فراغت حاصل شد ، بايد

كوچ كند به مشعر الحرام كه محل معروفي است وحدود معينى دارد .

مسأله 2 - احتياط واجب آن است كه شب دهم را تا طلوع صبح در مشعر الحرام بسر

ببرد ونيت كند أطاعت خدا را در اين بسر بردن شب .

مسأله 3 - چون صبح طلوع كرد نيت وقوف به مشعر الحرام كند تا طلوع آفتاب ،

وچون اين وقوف ، عبادت خداوند است بايد با نيت خالص از رياء وخود نمايى وقوف

كند ، والا حج أو در صورت رياء كردن با عمد وعلم باطل خواهد شد .

مسأله 4 - أقوى جواز كوچ كردن بلكه استحباب آن است كمي قبل از طلوع آفتاب

به نحوى كه قبل از طلوع آفتاب از وادى " محسر " تجاوز نكند واگر تجاوز كرد گناهكار

است ولى كفاره بر أو نيست واحتياط آن است كه وقتي حركت كند كه قبل از

طلوع آفتاب وارد وادى محسر نشود .

مسأله 5 - واجب است از طلوع صبح تا كمي قبل از طلوع آفتاب ( بطورى كه در مسأله

پيش گفته شد ) در مشعر بمانند ، لكن تمام آن ركن نيست بلكه ركن وقوف كمي از بين

الطلوعين است اگر چه به قدر يك دقيقه باشد ، پس اگر كسى وقوف بين الطلوعين را

يكسره ترك كند به تفصيلي كه مىآيد حج أو باطل خواهد شد .

مسأله 6 - جائز است براي كساني كه عذرى دارند قدرى كه شب در مشعر توقف

كردند كوچ كنند به منى مثل زنها وبچه ها وبيماران وپير مردان واشخاص ضعيف